Categoriearchief: Geen categorie

Thaise tafelmassage aan huis

Geen zin of geen tijd om het huis uit te gaan voor een massage maar wel toe aan ontspanning?

Yogamassage Weert komt gewoon naar je toe! Het is nu namelijk naast de massages in mijn praktijk ook mogelijk om op woensdagmiddag of vrijdagmiddag een Thaise tafelmassage bij jou thuis te boeken. Deze massage vindt plaats op een massagetafel en ook deze massagevorm zal gegeven worden op gemakkelijk zittende kleding, er komt geen olie aan te pas.

Woon je in regio Weert en kan je een partner/buur/vriend/familielid charteren die ook een massage kan gebruiken, dan kunnen we de afspraak inplannen. Voor minimaal 2 massages, maximaal 3 kom ik met mijn massagetafel bij je thuis.

Enkele voorwaarden:
– Regio Weert
– Minimaal 2 massages, maximaal 3
– Kosten per massage van 60 minuten: 60 euro
– De tafel kan op de beganegrond geplaatst worden
– Maximaal gewicht van de gemasseerde 100kg

Neem om te reserveren of voor meer informatie contact met me op.

 

Valentijnsactie massage workshops

Het is bijna 14 februari, tijd dus om alvast een leuke verrassing voor jouw liefde te regelen. Een kadobon voor een heerlijke massage is natuurlijk altijd een goed plan, maar wat dacht je van een toffe Thaise yogamassage workshop!

Voor wie: koppels of paartjes in welke vorm dan ook (partner, vriend(in), familielid)
Wat: kennismaking met de Thaise yogamassage door elkaar te masseren
Waar: praktijkruimte Yogamassage Weert
Wanneer: 14, 16 of 17 februari van 19.15-21.15 uur

Wil je deelnemen aan deze leuke, gezellige en leerzame avond, neem contact met mij op. Er is per avond plek voor maximaal 2 koppels.  Je betaalt geen 120 euro maar 100 euro per koppel tijdens deze Valentijnsdag actie.

Blog: als de as breekt, valt de kar

Afgelopen zondagmiddag, samen met manlief loos zappen op tv en we komen even langs een herhaling van RTL Late Night. Op dat moment is er een Belgische arts aan het woord die vertelt over de patiënten die hij behandeld heeft op 22 maart 2016. Zomaar een datum, een datum die helaas onlosmakelijk verbonden is met ons huwelijk op 21 maart 2016. We luisteren gespannen verder over wat schokgolven, steekvlammen en “vuile” bommen met een lichaam kunnen doen. Ik krijg kippenvel en kijk mijn man even aan, tranen rollen over onze wangen. Want wat als….

Hier in het Zuiden zegt men dan wel eens: “ja maar, als de as breekt, dan valt de kar”, in het Oosten zegt men: “as is verbrande turf”. Dus dingen die niet gebeurd zijn, daar moet je ook niet over nadenken. Maar is dat een reden om deze datum als gewone datum te zien? Of is het goed om er toch even bij stil te staan?

De afgelopen 2 jaar is me nog met regelmaat gevraagd hoe het met me gaat. En toen ik even compleet offline en op mezelf was in Thailand, heb ik er eens goed over nagedacht, hoe gaat het nu echt met me? Heeft de nare Zaventem ervaring invloed gehad op mijn doen en laten? Zit er nog iets wat onverwerkt is? Ik zeg namelijk steeds dat het goed gaat, maar is dat eigenlijk ook zo?

De angst die ik op 22 maart 2016 rond 8 uur in de ochtend heb ervaren, hoop ik nooit meer mee te maken. Dat het leven een rollercoaster is, weten we sindsdien heel goed. Één van de mooiste en één van de meest angstige momenten binnen 24 uur. Gelukkig komt het restje angst wat daarvan in mijn systeem zit, alleen naar boven wanneer ik me ergens in een menigte bevind waar onverwacht vuurwerk (of andere knallen) te horen zijn. Het verdriet wat volgde is er niet meer, de tranen op momenten zoals zondag daar gelaten. In mijn vak weet ik dat emotie en angst in je lijf vast kunnen gaan zitten en ik merk dat ik me nu beter kan relateren aan cliënten die bepaalde angstige ervaringen met de bijbehorende emoties hebben meegemaakt. De dagen dat je trillend door het leven gaat en de momenten waarop je emotioneel wordt door de voor de hand liggende dingen (maar soms ook rare dingen) komen me bekend voor.

De woede voor het verpesten van onze huwelijksreis en dus ook van de witte broodweken komt zo nu en dan wel boven. Ik herinner me helaas bijna iedere seconde van 22 maart en jammer genoeg niet meer van 21 maart. Het ene heeft het andere toch weten te overheersen. Een korte tijd heb ik aan etnisch profileren gedaan, aan de ene kant vast een normale reactie, aan de andere kant echt super vreemd. Wij waren één keer in ons leven op het verkeerde moment op de verkeerde plek (of eigenlijk achteraf gezien, de goede plek) met verkeerde mensen. Wanneer er meer van deze mensen waren, dan zouden we zulke dingen veel vaker mee maken. We bevonden ons toen nou eenmaal tussen een paar rotte appels.

Door de ervaring ben ik me er nog meer van bewust hoe vluchtig het leven is en hoe onbelangrijk sommige zaken (in ieder geval voor mij) zijn. Ik kan me inleven in sommige angsten van anderen, wat me helpt in mijn vak. Ik ben ervan overtuigd dat de jarenlange beoefening van yoga me op het moment zelf, maar ook tijdens de verwerking, enorm geholpen heeft. Mijn man en ik reizen nog steeds, gaan naar festivals en evenementen en staan in april zelfs weer in Brussel bij een groot concert. De datum en ervaring zullen niet vergeten worden, af en toe zal er misschien nog iets naar boven komen, maar op deze datum ben ik ook extra dankbaar voor het leven, want wat als we niet van rij bij de incheckbalie hadden gewisseld of wel naar links in plaats van naar rechts waren gelopen…

The bad news is: nothing lasts forever
The goods news is: nothing lasts forever

Blog: Jungle Yoga retreat 2018

“Don’t be sad that it’s over, be glad that it happened”

“Ik word vroeg wakker en luister naar de jungle geluiden terwijl het langzaam licht wordt. Het roepen van de apen, de prachtige deuntjes van de diverse vogels en de vreemde geluiden van allerhande insecten. Ik duik om half zeven in het warme en zijdezachte water vanuit mijn bungalow voor mijn dagelijkse zwemrondje om echt wakker te worden. Het schemert nog en de mist op de toppen van de kalkstenen rotsen trekt langzaam weg terwijl ik geniet van de prachtige groene en ongerepte natuur.

Ik frustreer me tijdens de ochtend-meditatie over mijn “monkeymind” die nooit stil lijkt te staan, voel hoe mijn voet begint te slapen en merk dat mijn rugspieren moeten wennen aan het rechtop zitten. Ik geniet volop van de yogales, ben dankbaar voor wat mijn lijf allemaal kan en krijg het zelfs voor elkaar om mijn ego los te laten en beter te luisteren naar mijn lijf. Te luisteren naar wat dat lichaam op dit moment nodig heeft. De nieuwe massage technieken zijn fantastisch en inspirerend en ik voel zelf ook weer hoe fijn vele simpele grepen zijn.

Ik laat de dag en de nieuwe inzichten bezinken wanneer ik weer vroeg in mijn bedje lig en ik stuur even wat liefde naar huis. Morgen weer een nieuwe dag.

“Ik adem in en kom tot rust, ik adem uit en ik glimlach”

Jungle yogamassage retreat 2018